کمیت و فرزدق و دعبل

کمیت

ابومستهل کمیت بن زید اسدی (۶۰-۱۲۶ق)، از شاعران عربزبان شیعه و از مدیحهسرایان اهل بیت (ع) است. لغتشناسی آشنا به تاریخ عرب و از سخنوران قبیله مُضَر بوده است. وی محضر امام سجاد (ع)، امام باقر (ع) وامام صادق (ع) را درک کرد.

کمیت در روزگار بنی امیه میزیست و از روی تقیه شعری نیز در نزد هشام بن عبدالملک در مدح بنیامیه سرود. معروفترین اشعارش قصاید هاشمیات خوانده میشود

فرزدق

هَمّام بن غالِب معروف به فَرَزدَق از شعرای مشهور عرب در قرن اول و دوم هجری. قصیدهای که به صورت فیالبداهه در ستایش امام زین العابدین(ع) و در برابر هشام بن عبدالملک سرود، معروف است.

فرزدق به خاندان اهل بیت ارادت داشت ولی در عین حال در مدح خلفای اموی نیز شعر میسرود و نمیتوان وی را در ردیف کمیت و دعبل که شیفته اهل بیت بودند قرار داد.

دعبل

دِعْبِل بْن عَلی خُزاعی (۱۴۸-۲۴۶ق)، شاعر شیعه قرن دوم و سوم هجری. او از اصحاب امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) بوده^[۲] و محضر امام جواد(ع) را نیز درک کرده است.^[۳] او در زمان حضور امام رضا (ع) در مرو به حضور ایشان رسید. زمانی که به خراسان آمد، قصیده تائیه خود را سروده بود و گفته بود که نباید کسی پیش از امام رضا(ع) آن را بشنود.

او در طعن بسیار تندزبان بود. همین امر باعث میشد تا همواره در حال گریز و سفر باشد. سرانجام طعنهایش برخلفای عباسی باعث کشتهشدنش شد. از جمله کتابهای او «الواحدة فی مناقب العرب و مثالبها» و «طبقات الشعراء» است.^[۴] دعبل از زمره راویان حدیث نیز به شمار میآید.

برای اطلاعات بیشتر روی اسمها کیلیک کنید

تا اطلاعاتی که توی ویکی شیعه هست براتون نمایش داده بشه