کنایه

این اشکها خون بهای عمر رفته من است

خیلی موارد برام پیش اومده که حرفهای رو که زدم کسی متوجه منظورم نشد

خب علتشم بر میگرده به همین شعر اول مطلب

واقعا بعضی حرفهای چکیده تجربیا و البته حسهای مختلفیه که برای آدم پیش میاد

و وقتی اون چکیده حسهای مختلف و مطرح میکنه

خب نباید انتظار درک کسی از اون موضوع داشته باشیم

مگر اینکه خواننده مطلب خودش اون حسها و روزها رو درک کرده باشه

و یک موضوع دیگه اینکه

کمتر کسیرو دیدم که اهل کنایه باشه

حرفهای که با کنایه زده میشه معمولا خریدار نداره

و معمولا برداشت های متفاوتی از اون مطلب میشه

خب بازم نمیشه انتظار داشت

کلا انتظار نباید داشت

همون جوری که شاعر میگه:

امروز در این شهر چو من یاری نی

آورده به بازار و خریداری نی

آن کس که خریدار، بدو رایم نی

وانکس که بدو رای، خریدارم نی

ابوسعید ابوالخیر

یا شایدم:

کسی جرمی نکرده گر به ما این روز ها

عشقی نمی ورزه

بهایی داشت این دل پیش ترها

که دراین روز ها نمی ارزه

مسعود فردمنش